เพื่อนของฉัน

ทุกคนต้องการเพื่อนและคนที่มีเพื่อนต่างก็รู้ดีว่าเวลามีเพื่อนก็มีความทุกข์ได้เช่นกัน
เพื่อนไม่สนใจ เล่นกันแค่นั้น เหมือนเราไม่มีความสำคัญ  ไม่รู้ว่าคนอื่นผ่านไหวแต่เราไม่ได้ผ่านแค่เพียงยังเผชิญหน้ากบสิ่งเหล่านี้อยู่บางครั้งก็น้อยใจจนไม่อยากไปเรียน แต่จะทำอย่างไรได้เราปฏิเสธไม่ได้ว่าบางครั้งมันก็ดีมากจริงๆแต่พอผ่านไปอีกวันมันก็เหมือนว่าสิ่งที่ดีในวันนั้นเป็นเพียงที่ปลอบใจในชั่วครู่เรากลับรู้สึกดีกับมันจนไม่อยากลืมแต่บางครั้งความทุกข์ก็มาทำให้เราลืมไปเสียหมด      

เพื่อนชอบถามว่าทำไมเราเงียบไม่เห็นคุยเก่งแบบเมื่อก่อนเลยเพื่อนจะรู้ไหมว่าเพื่อนคือคำตอบที่ทำให้เราไม่พูด  เพื่อนชอบชวนไปโน่นนี่แต่ก็ไปกันเพียงแค่นั้นโดยลืมว่ามีเพื่อนอีกคนที่คอยมองตามอยู่ห่างๆ
งานกลุ่มเวลาอยู่กลุ่มเดียวกับเพื่อนๆ  เพื่อนไม่เคยสนใจสุดท้ายก็เป็นเราที่ต้องทำคนเดียว
เพื่อนที่เวลาเราทำมาคนเดียวแล้วก็ไม่ถูกใจทวงค่างานก็บอกเพื่อนกันไหมแค่นี้ก็ทวงเพื่อนจะรู้ไหมว่างานหลายๆงานรวมกันมันคือค่าขนมของเราที่เล็กน้อยสำหรับเพื่อน

เพื่อนที่เวลาเราทุกข์ใจระบายไปไม่มีใครสนใจเพื่อนจะรู้ไหมว่าเราน้อยใจมากแค่ไหน อ่านไปตอบจนมีบางทีตอบมาเพียง 555  ระบายไปเพียงแค่ต้องการให้คนมาปลอบใจไม่ได้อยากมีความทุกข์เพิ่มเติมขึ้นมาเลยสักนิด เพื่อนจะรู้ไหมว่าเราน้อยใจมากนะ  เพื่อนจะรู้ไหมว่าเราโครตทุกข์เลย
เพื่อนเราเป็นเพื่อนกันใช่ไหม